lees verder wat Roderick ervan vond


Ik ben zo iemand, die op reis gaat en op het laatste moment bedenkt “Ik heb ook een goede camera nodig”

In de week voor mijn vertrek van mijn wereldreis heb ik op advies van vrienden een goede camera gekocht via marktplaats
en heb alle adviezen opgevolgd: extra polarisatie filter, dubbele accu, extra filter en niet alleen een gewone lens maar ook een telelens,
ik ging immers een oceaanoversteek maken per zeilschip en een walvis vast leggen was wel een van mijn goals.
De reis was geweldig en een aantal foto’s waren mooi, maar ik had werkelijk geen idee hoe ik dat ding moest instellen.
Het verschil tussen de lenzen begreep ik nog wel, maar al die extra functie van de camera waren “Hans Kazan” voor mij.
Een grote goocheltruc die ik niet begreep. De automatische stand brengt dan uitkomst.
Ik ben dan ook te ongeduldig om de gebruiksaanwijzing (te veel pagina’s in te kleine letters) na te lezen.
Naderhand heb ik een cursus gevolgd bij Marieke en ik kan zeggen: een verademing.
Voor de camera die ik tweedehands had gekocht, heb ik niet te hoofdprijs betaald.
Maar achter af zonde dat ik hem niet goed heb kunnen benutten.
Na de cursus ben ik weer verder gaan reizen en nu met meer basiskennis van fotografie.
Het grootste verschil is dat ik geen slaaf meer ben van de camera. Achtenveertig keer een plaatje schieten in de hoop
dat er een goede bij zit, is veranderd naar: ik zie een mooi beeld en ik weet hoe ik het mooi kan vast leggen.
Je hebt van die momenten tijdens reizen, waar je van wil genieten, en als het kan ook vastleggen.
Met vier of vijf bewuste foto’s bereik je soms meer dan met achtenveertig lucky shots.